Rose - nostalgia
...
Zastanawiam się czy byłam dobrą matką? Moje dzieci mówią, że tak ale ja mam sporo sobie do zarzucenia, choć one mówią, ze jestem w porównaniu z innymi ideał. starałam się ale mam kilka sytuacji na moim koncie za które się wstydzę. Nie mogę sobie darować, że nie byłam na 18-tych urodzinach mojego syna. Byłam w Niemczech, pracowałam ale mogłam nie jechać w tym terminie. Już sobie wyobrażam jak się czuł, sam z siostrą w zimnym mieszkaniu, czekając az mama przywiezie pieniądze, by kupić węgiel.Pewnie nie tak sobie wyobrażał 18-te urodziny Kurcze takie rzeczy potrafią mnie gnębić całe życie albo jak jeden jedyny raz w życiu uderzyłam córkę w twarz, miała 16 lat. Minęło 6 lat a ja ciągle mam wyrzuty sumienia jak mogłam tak zrobić. To była moja bezsilność wobec niej. To takie dwie sytuacje, więcej ich nie było, no może jeszcze kilka razy przyprowadziłam sobie faceta na noc do domu, tego też się wstydzę. Próbuję o tym z nimi rozmawiać ale tylko śmieją się ze mnie i mówią:"oj mamuś daj spokój, Ty wiesz jakie są inne matki.". Ja jednak bym chciała o tym pogadać, wydaje mi się, że było im wtedy przykro. wychowałam je sama, było trudno, zimno czasami głodno i mój płacz, że nie takiego losu chciałam dla nich. Tak to są rzeczy, które gnębią moje sumienie, nie potrafię nie myśleć o tym i gdybać.Są tym wszystkim co mam ale czy naprawdę zrobiłam wszystko.
nostalgia 25/01/2009 16:39:21 [komentarzy 4] Komentuj
...
Wydaje się, że po przejściach powinnam być mądrzejsza. tak myślałam, pomyliłam się. Wiecznie mi brak było czegoś. Nie wiem, czy to wypływało z dzieciństwa ale ciągle szukałam miłości. Pchałam się w różne niepotrzebne związki. Nie wychodziło mi z facetami i kropka. Siadłam na tyłku mając lat 40. I dobrze. mam spokój psychiczny, czasami tylko czuję się taka samotna ale sobie coś przyrzekłam i słowa dotrzymam, no bo skoro mi z mężczyznami nie wychodzi to po co? Kiedyś ktoś mnie zapytał czy próbowałam z kobietami. To było dobre i odważne pytanie. Nie próbowałam, zawsze byłam hetero . Czytałam ,że to u człowieka się zmienia falami. Nie wiem ale tak myślę, że bałabym się, no bo gdybym się w wieku 45 lat dowiedziała, że jestem bi albo les to pytanie jak by sobie z tym moja psychika poradziła?Chyba nie poradziłaby sobie. Nie chodzi tu o normy społeczne, chodzi o moje myślenie i o to, że być może w tym życiu coś ominęłam, przechlapałam itd. Mam ja przemyślenia, czasami sama sobie się dziwię
. Teraz siedzę sobie w domu, spokój, cisza, przecież o takim życiu marzyłam a teraz sama nie wiem, czy w życiu wystarcza tylko święty spokój
nostalgia 22/01/2009 13:27:13 [komentarzy 0] Komentuj
>>Lay & html by Mirabell Powered by blog4u <<
